Evimiz yeşil oturak bir tepede idi
Kuşlar biraz daha yakın uçardı tepemizden
Bazen kaldırırdı bizi oturduğumuz yerden
Bazen dünyadan habersiz tutkumuz özgürlükte idi.
Güneşin batışı her akşam evimize misafir olup
Kapımızın önüne,pencerenin göğsüne vururdu
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta