alırsın ya ellerimi avuçlarına
kıpırdadıkça parmaklarım ateşle oynar küle batar
tutuşur gece en siyah yerinden rengim kırmızıya çalar
dağlanır yabanıl bir hasret çöl kumlarını avuçlamışcasına
kâbuslardan inerim yanık kokularıyla aşkın buğusuna
parmakların yaz gibi ince esmer yürür omuzlarımda
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
