Artık sana koşmama gerek yok,
Sana , aşağı doğru düşerken rüzgarın esişini anlatmak isterdim.
Artık üşümüyorum biliyor musun?
Çünki varlığın hiç olmadığı kadar güçlü,
Her tarafa nüfuz ederken rüzgar , kulaklarımda hoş bir uğultu var...
Artık yağmurlar kırılmayacak etimde,
Gövdemde biriken özlemlerde olmayacak,
İsimlerini bilmediğim o hoş kokularda,
Yaşamak bize siyah bir dal uzatırken,
Seninle siyaha dalmak kadar yaşamak...
En olmazlarda seni ararken , seni tek başıma anarken düştüğüm yalnızlık kadar varlığın...
Hiç aklımdan çıkmaz yaşama karşı olan o kararlılığın,
Bir bana karşı olan o tutarsızlığın bile...
Artık olmayacak...
Kayıt Tarihi : 6.04.2026 14:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!