Nefesini hissederken yanı başında,
Aslında çok uzaklarda atar kalbi.
Mağrur bakarken gözleri,
Delip geçer yüreğini.
Gönlüne ektiğin sevgi tomurcukları,
Henüz fidanken kuruyup giderler gözlerinin önünde,
Hakleler dolusu suyun varken bir yudum su dökemezsin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta