Babaannem dedi ki,
ellerim tutmaz,ayaklarım çekmez,
sen eşşek kadar oldun,
yok kimsem tutturmaya,
geç karşıma,
tut ucundan,
katla ikiye.
o gün topadık çarşafları,
mis sabun kokulu çamaşırları,
yıllar geçiveriyor
aklar çoğalınca,
hatıralar dönüyor,
çarşaf kenarlarında,
raflardaki sabun kokularında.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta