Babaannem dedi ki,
ellerim tutmaz,ayaklarım çekmez,
sen eşşek kadar oldun,
yok kimsem tutturmaya,
geç karşıma,
tut ucundan,
katla ikiye.
o gün topadık çarşafları,
mis sabun kokulu çamaşırları,
yıllar geçiveriyor
aklar çoğalınca,
hatıralar dönüyor,
çarşaf kenarlarında,
raflardaki sabun kokularında.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta