(Boşluğun karanlıklarına
Ay evinden saçılan
Yıldız parıltılarıyla)
Gül dikeniyle nasıl güzelse
Gece gündüzde
Nasıl birbirini bütünlerse
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hükmü sonsuz bir sevda..
ne güzel...
yürek nağmesi bir şiir....
var olun....can yeğen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta