Tut Ellerimi Şiiri - İhsan Yılmaz

Tut Ellerimi…

İhsan Yılmaz

Tut ellerimi küçüğüm,
gözlerimin içine bak…
Hiçbir şey söyleme;
bazen insanın sevdiğine bakması,
dünyanın bütün cümlelerinden daha güzeldir.

Bırak, yüreğinde biriktirdiğin ne kadar hüzün varsa
avuçlarıma dökülsün.
Sonra birlikte savuralım hepsini rüzgâra;
gitsinler, bir daha dönmesinler.

Sen yeter ki gözlerini gözlerimden ayırma.
Ben o gözlerde bir ömür kalacak
bir huzur bulayım.

Başını omzuma yasla…
Geçmişin kırgınlıklarını, yarım kalmış hikâyelerini,
içinde sessizce kanayan ne varsa unut.
Bu gece yalnızca sen, ben
ve birbirine dokunan iki yürek kalsın.

Tut ellerimi küçüğüm …
Öyle sıkı tut ki
hayat hangi fırtınayı çıkarırsa çıkarsın,
ellerimiz birbirinden ayrılmasın.

Ve bir gün bana
“Bunca yolun sonunda ne buldun?” diye sorarsan,
gözlerinin içine bakıp tek bir şey söyleyeyim:

“Sende, yıllardır aradığım huzuru buldum…”

Eylül/2026