Tut ellerimden Şiiri - Ferhangi Şiir

Ey benim menekşem.
Bahçemde ki gülüm,mor sümbülüm,göz bebeğim
Bunca yıldır beklediğim.
Ellerini ver bana özledim seni.
Seni gördüm göreli bir başka oldum ben.
Kalbim bir başka atıyor.
Sen bir meleksin.
Bundan sonra girmem günaha.
Ne olur tut ellerimden.
Hasretim sana, bırakma ellerimi.
Sevda bu işte, kalbime girdin çıkmıyorsun.
Yağmur gibi yağdın üzerime sırılsıklam aşığım sana.
Gözlerime bak, ellerimi tut.
Bu beden hasret sana.
Hadi gel artık hadi gel otur yanıbaşımda.
Bitsin artık bu hasret.
Nefesin nefesime değsin,
Sensizliğe doyayım,sarıl bana.
Hasretim sana hasret.
Benim kalbimin en ücrasında oturan güzel gözlüm
Karanlığımı aydınlık yapan,
Sensizlikten ölüyorum .
Gel ellerimi tut, dokun bana.
Bu beden hasret sana
Ben sensiz bir çöldeki Bedevi gibiyim.
Kocaman çölde tek başınayım.
Şehrin en kalabalık yerinde yapayalnızım.
Gel tut ellerimden hasretim sana...

20.07.2026
Ferhangi siir