Elimi tutanlar çabuk bıraktı,
Her Allahın günü;
Gözlerimden kanlı yaş aktı...
Ömrüm, fırtınalı duraklarında,
Savruldu bir sağa bir sola...
Neyden meyden içip kederi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




içinizi güzel dökmüşünüz. tebrikler Yüksel hanımefendi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta