kömürün o lanet kokusu sokağımıza basarken gece mührünü
gözlerin var hala aklımda köşe başını dönerken hidayetin orası
ben. ben kaç kere söyledim hüzün içimde değil ben hüznün içindeyim diye,
oysa hiç bir şey arabesk değildi bedenimizde,
dökülürken gök yüzünden inceden inceye bulutlar
ya ben sana içiyordum aşkımı yada sen bize aşk zehirlerini içiriyordun
dökülsün bulutlar dökülsün gece dökülsün kömürlerin isi
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta