Tut Elimden Çocukluğum
Hazan çöktü dağlarına ömrümün
Çok yaman esmeye başladı rüzgâr
Gün erken aşıyor ufkumdan artık
Yaprağım kararsız bahçem tarumar
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Kalemine yüreğine sağlık. Çook güzel bir şiir olmuş.
Ardımda onlarca yaşanmamış yıl
Önümdeki menzil, boş mu, dolu mu?
Kaç vakitsiz veda, kaç yarım sevda
Kaç yorumsuz rüya bekler yolumu
Hadi gel, umudu tamir edelim
Tut elimden çocukluğum, gidelim
Ne de anlamlı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta