bir istiridye içinde olmazmış iki hayat
ve insan ancak kör edici bir ışıkta
cüretli bir hayale kayar.
kırılma!
seni bildiğimi biliyorsun okları saplarken uzaklığına
biz niye sadece acının yolunu biliyoruz sus pus
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Doğrusu imge,akıcılık ve derinlik ifadenin ve kalemin gücüyle yoldaş olmuş,ortaya böyle güzel bir şiir çıkmış....tutulan eller bırakılmasın dileğiyle,zevkle okudum...kutlarım...saygılar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta