İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Turuncu, akşamın kanayan göğsünde hüznü seçer,
Ay, geceye meftun bir gümüş tepsi gibi doğarken...
Sonbahar, o büyük, o ihtiyar ressam,
Döker eteklerine altın sarısı yaprakları.
Lakin o yapraklar ki; hasta, benzi soluk ve yorgun...
Sarı; uykulu bir ölümün, devasız bir hastalığın rengidir,
Ruhun en dip kuyusu, en koyu kederidir,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta