Gözleri nece serseri,dilleri kül
Avuçları ıssız,değirmen şiirli,ekmek bakışlıydılar
Merhabama ihtiyaçları yoktu
Ateşe patates koydular,ellerimi ısıttılar
Şair,turuncu bir yalnızdır ama acayip dövüşür,gökkuşağı giyer,yağmur soyunur,kartalı Şairyayı Filistin eyler,katranı kedi yavrusu,kimi sessiz günlere süphanallah boncuğu...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
