Turunç Şiiri - Oğuz Toy

Ben aşık olunca tekrardan bulutlar damlasın

Bir Mart akşamı kaybedince umutlarını
Çocukların gözlerine nemler düşermiş
Ben bir Eylül ayını ağlayınca
Bir başkası hakkımı kaparmış
Ben delicesine hayaline aşıkken
Onun kanka demelerine kalırmışım
Geceler ciğerlerimi söndürürken
Gülüşlerin başkalarını paklarmış
Biliyorum sevilecek bir adam değilim
Biraz kıskanç oldukça yeraltı
Binbir kurşun yedim Karaköy’de
Hiçbiri delmedi rüyalarım gibi
Rüyalarımdan kan ter içinde
Bir sevsen uğruna ne varilleri nasıl yakacağım
Kimler anlar üstüne alınır varillerimi
Ellerimi yakacağım gecelerimi
Bir sigara daha yakacağım
Beni heyecanlandırdığın o günleri hatırlayacağım
Güneşin solmuşken seni ısındırdığım o gecelerin
Hatırını bir bir soracağım
Güneşin olmayı istediğimi bildireceğim
Unutulduğum her gece için birkaç fidanı koparacağım
Bir gençlik uykusuna yatıp uyanamayacağım
Seni bir daha seveceğim ama anlamayacaksın
O bol sevgi içimde zuhur ederken
Her sigarada daha da söndüreceğim gençliğimi
Darmadağın hayatımı dosyalara ayıracağım
Bir başkaları kataloğumu görmesin diye adına saklayacağım
Bir gençlik hayali yazacağım ikimize
Yemyeşil bir bahçe sereserpe uzanan bir deniz
Turunçgillerin en güzeli
Bir kadın daha çizdirmeyeceğim ressamlığıma
Bir jilet daha takacağım aklıma
Bacaklarımda kanlı prangalar durdurur mu acımı
Ben seni uzaktan izlediğim her günü başka kaybetmişim
Bunca umudu bu zamana kadar boşa sarfetmişim
Ben bir tebessümü ömrüme denk zannetmişim
Bir ölmüşüm yattığım yerden dirilmeyi beklemişim
Seni delicesine sevmişim umutlarımı diriltmişim
Bir daha gül diye bozgunluğumu darmadağın etmişim
Bu yorgun gözlerimin ve
Düzeni olmayan hayatımın sonu olsun
Bırak yanakların bir ömür mutlu olsun
Bil ki sen bu dünyada bana bahşedilen tek sonsun