Emrah'a
Gökyüzünün altında oturan çocuk
Gibi dururdun akşamları, dağılmış ve yalnız.
Zamandı üstümüzdeki kalın kabuk
Bir gülden çıkılırdı sabaha, sonrasız.
Gökkuşağının koynunda silinmiş bir yazı
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta