Emrah'a
Gökyüzünün altında oturan çocuk
Gibi dururdun akşamları, dağılmış ve yalnız.
Zamandı üstümüzdeki kalın kabuk
Bir gülden çıkılırdı sabaha, sonrasız.
Gökkuşağının koynunda silinmiş bir yazı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta