Yedi rengin harmanlandığı kutsal rahim, kadim toprak,
Güneşin ilk vurduğu zirve, denize düşen yaprak...
Doğuda kar sessizliği, Batıda dinmeyen uğultu,
Seninle her menzil vatan, seninle her gurbet evim.
Asya’nın fırtınasını taşır kısrakların nalları,
Avrupa’nın ufkuna yaslanır zeytin dalları.
Mavi bir gerdanlık değil, bir mühürdür İstanbul,
Sen her kalbin limanı, sen her ruhun son menzili...
Toprağında sadece ter değil, bir tarihin imzası,
Bu vatan ki; ömürlerin toprağa karıştığı yazı.
Ay yıldızın altında gürler hürriyetin tunç sesi,
Türkiyem; sen soluğumuzun en son, en mukaddes nefesi!
Salim Erben
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 23:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!