1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Ardımızdan ağıt yakan,
Ağıtımıza ağıt verenler olsun, şu dünyada,
Bana çiçek, bana yaprak, bana toprak verin,
Temmuz gecelerinde kucak kucak
Silahları susmuş bir dünyada,
Bana baruttan güller verin.
Seni düşünmemek elimde değil,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta