ne bir söz söyledi
ne el salladı..
ne de bir adım atabildi
ardından..
gözlerini usulca çevirdi..
yüzünün pembeliği,beyaza döndü..
oysa, onca sevda türküsü biliyordu
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Sayın Zafer Mutlu,
Hüzün tütüyor satırlarda.
kutlar bütün ictenligimle güzellikler dilerim sayin Üstad!...yakup icik almanya
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta