Geçerken bir gün ulu çınarlı yollardan,
Tarihi hatırladım bin yaşındaki ağaçtan.
Kıvrımlarını gizlemiş, utanıyor bizlerden.
Dedeleri devlerdi, torunları cüceden.
Ulu dalları çınarın, savrulurken rüzgârda,
Bak el sallıyor bizlere, mazideki anılar.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Doğrul, hem Türklük kurtulsun, hem İslam.
İşte mesele doğrulmak ve ayağa fırmakta ama ...?
Selam ve dua ile.
Selamlarımı gönderdinm gönldaşıma.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta