Beşbin yıl; Samarra*, Ur**’da Türkmen’em.
Alemde çoh yerde, burda Türkmen’em.
Neçe dövletler gurdum men öz vetanımda,
Men ki; düşmüşem a dostlar, ur***da Türkmen’em…
Türkmen’em, men Türkmen’em, men Ur’da Türkmen’em…
Türkmen’em, men Türkmen’em, men burda Türkmen’em…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta