Türkmen dağında bir avuç kardeş, Bayır, Bucaklı, Yaşadıkları bu toprakları, savunuyordu, Yok bu yiğitlere dünyada eş, bu kavga haklı, Elde mavzer, teknoloji ile, yarışıyordu…
Kahramanlıklarıyla ders veriyorlar, dünyaya, Zayıf mı zayıf yiğitler teçhizat, bakımından, Mazlumun feryatları ulaştı, arş-ı alaya, Türkiye’den başka yardım eden, yok mu buraya…
Ne zaman ey Türkler biz birlikte, davranacağız, Çalıyorlar bin bir yalanla, rüyalarımızı, El açıp ona buna mı, yalvaracağız, Söndürüyorlar hep talanla, ziyalarımızı…
Yeter artık yeter uyanın, ey İslam dünyası, Haçlı kâfirlerine karşı, beraber olalım, Türklerle aydınlansın da, Müslümanın dünyası, Zulüm ve işkence karşısında, tek yürek olarak çarpalım…
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta