Çiçeklerin mor dağlarımızda özgürlüğe el salladığı,
Geniş meralarında mor, kara, kardan beyaz,
Kuzuların otladığı
Ceylanpınar’da ki ceylanların tüm dağlarımda korkmadan!
Ürkmeden!
İnsana dost!
Avcıya dost!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta