Türker Koluman Şiirleri - Şair Türker Ko ...

Gülünce ömrüme leylaklar açar
Kokunu etrafa mis diye saçar
Kara kışlar bile önünden kaçar
Baharsın gelmesin güzlerin senin

Konuşurken dünya durmuştu sanki

Dağlar başı duman olur
Dost ararsa yari bulur
Can bedende aciz kalır
Yol bozulur han tükenir

Kimse bilmez yaram derin

Gül Biter

Ben şairim severim
Çirkin olsun överim
Gerekirse döverim
Vurduğumda gül biter

Dikenle anarlar gülün adını
Sonundan başına silmiş yadını
Biçare aşığın bir tek kadını
Tozumu dumana katmış gidiyor

Aşkımı sunmaya izin vermedi

Gülkara

Hançerini çekerek üstüme doğru geldi
Beni yerle bir eden deli akan bir seldi
Bir parıltı yolladı açıp bağrımı deldi
Simsiyah bir çift göze vurulmuşum Gülkara

Karanlık bir sokak ortasındayım
Tükenmez dertlerin tasasındayım
Bilinmez cevabın sevdasındayım
Hayalin kapımı çalar bu akşam

Her zaman ileri kürek çekse de

Bir ümit peşinde geçti bir ömür
Ardına bakmadın gözleri kömür
Kırdığın kalbimi parçala sömür
Çilenin sazıdır gönlümde yaran

Bağrıma sayısız davet gönderdin

Hicran dolu gönül yandımı yanar
Bir tatlı gülüşe hesapsız kanar
Sevgiden ötede çileye banar
Gözlerin kurşunlar sıkar ya Hicran

Aşkınla erirken ben yana yana

Mehtabım

Seni bana bir lahzada sordular
Günüm gecem karıştılar durdular
Gözlerinde yüreğimden vurdular
Kaderimi tanıyorum Mehtabım

Allah Allah sesleri gelmiyor surlarından
Ey Diyarbekir artık, uyan yaslı uykudan

Bir tarafın bağ dolu diğer yanda hüzün var
Dicle’nin akışında hiç gülmeyen yüzün var