Yetmiş küsur senedir gelen geçen elledi,
Çiçeği yok, dalı yok; öksüz kaldı Türkçe’miz.
Bileni bilmeyeni yalan yanlış söyledi,
Kanadı yok, kolu yok; öksüz kaldı Türkçe’miz…
Anamın dili idi, ne söylerse anlardım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta