Türkay Korkmaz Şiirleri - Şair Türkay Ko ...

batınca güneşte
dolunaysın
düşle gerçek arası

kor dudakların
kahve gözlerin

batınca güneşte
dolunaysın
düşle gerçek arası

kor dudakların
kahve gözlerin

düşüne düşüne
çağırıyordu ölümü
yaz akşamı
oysa
yaşadığı ilkyazlar
kıyıda denizin mavisi

çoğalıyor dokunuşu solukların
uçlarına
ulaşamayan hangi parçası
hızla giden zamanın

yinelenen gün

kitaplar kırmızı
gün son

kutsal anne
satırlar rasgele

giyiniksiz duran görünmez
izler bırak
tekiz artık

Eylül Hüznü
Rasim Şimşek öğretmenime
Türkçenin yol göstereni
her parmağında on hüner
gidiyor gün gün uzaklaşarak
ağlamak istiyorum kimse karışmasın bana

halk
suda balık
kaç damar

yaşar

azalır
uçuşan gönlüm
boz bulanık

yüreklerimiz ayrık
uslarımız şaşkın

nereye ivedi bu koşu
soluklan
ısıtır cam
fısıltılar öncesi güneş

tren rayları yorgun