Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şimdi "susma" zamanı....
Maalesef İsmail Öğretmenim...
..
Bırakalım..
"Ağzı olan" konuşsun!
...
Tebrikler şiire..
Ülkü sevdalısı yiğitlere......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta