Türkan Yılmaz Şiirleri - Şair Türkan Yılmaz

İNSANLARIN YÜZ KARASI İKİ YÜZLÜ


Allah korsu kalbimde mühür gibi durur
Alemin mas karası insanın yüz karası
Rabbim işin bilir namerde olmazki gurur

KALBİMİ HÜZÜN KAPLADI




Bu gün hüzün sardı her yanımı

KALBİMİN SESİNİ DİNLE


Sen doğan güneşimsin
Gökte kaybolan yıldızımsın
Her zaman uzaklarda bile aklımdasın

KADERİME KÜSTÜM


Hiç bir günüm olmadıki aydınlık
Ben bana değil ışıklara küstüm
Her yer gözüme görürnür karanlık

Ey vefasız yar kalbime köz olupda yaktın
Nefesimle nefesini tutacam karagözlüm
Sen hayellerimi çaldın derin izler bıraktın
Nefesimle nefesini tutacam karagözlüm

KARA GÜL EKTİN YAR


Sen bir edalı bakış ile baktın
Sevgi yerine kara gül ektin yar
Cız edip kalbim içten içe yaktın

Sevdam her yanımı çürütür
Kara toprak örtsün üstümü
Göz yaşlarım denizi kurutur
Kara toprak sarsın üzerimi

KARA YAZILI KÜTÜĞÜM


Acıyı çeken muhtaçmış huzura
Yazan kütüğüm kara yazmış benim
Sevgiden anlamaz konar hazıra

Şubat rüzgarıyla çıkıpta gelen
Beyaz yaprağıyla yüzüme gülen
Sert ayaz gecelerde yalınız olan
Karda açan kış çiçeyim kardelen

GURBET KUŞUYUM


Sevdamı yüreğime ekip biçtim
Yalnızlık yaşayan gurbet kuşuyum
Özlerken bağrımda ısıtıp içtim