Üç kadın konuşuyorlardı.
Tatildeydiler.
Yaşları orta yaşın üzerinde idi.
Tanıştık, muhabbet ettik.
Ordan burdan, bütün konulardan.
Sıra kocalarına gelmişti.
Dediler ki geleceği görüyor musun?
Hayır dedim.
Olacağı görüyorum.
Peki nasıl bir duygu bu?
İnanmak gerek dedim.
Fal mı? yani dediler.
Herkez anlatır cocukluğunu,
Anılarını anımsar bazı zaman.
O zaman kesitleri düşündürür beni,
Özlemini hissettiğim an
Hiç oyuncak bebeğim olmadı,
Ben yapmıştım tahtadan.
Uzundur geceler,
Umudun bittiği yerde.
Siyahtır bütün renkler,
Yaşamın söndüğü yerde.
Suskundur diller,
Kibarca bir gülüş,
Ve bir hal hatır soruş,
Kalpten bir sesleniş
Ayna olsun yüzünde.
Yüreğinde bir seziş,
Belki bu yazılanlar seni ilgilendirmeyecek.
Dikkatinizi hiç çekmeyecek belkide.
Ama ben vazgeçmeyeceğim.
Hayır dikkatinizi çekmek için değil,
Yazmaktan vazgeçmeyeceğim.
Çünkü onlar benim yaşam sevincim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!