Yandıkça büyüdü kökümüz,
Öfkem geldi uğradım hep mısralarına!
Söz söyledik diyâr diyâr asırlarca,
Mutemadiyen kükredik bozkurt edasıyla,
Yer gök biz Türk’üz diye inledi!
Ölüm doğurdu geceler karanlıklara baba eyledi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta