Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yine harika bir Mikdat BAL şiiri.
Yine kusursuz bir teknik.
Yine mükemmel bir kafiye örgüsü.
Güçlü bir kalemden ve duyarlı bir yürekten doğan bu güzel eseri tüm kalbimle kutluyorum.
İlhamınız bol olsun hocam...
'Ata'min Yurdumun güvenciyim ben.'
diyen kaleminiz susmasın.
Paylaştığınız için teşekkür ediyor , Ankara'dan gurbete selamlar yolluyorum.
Sevinç ATAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta