Yaşasaydın
Öğretmen olacaktın.
Hakkı,
Emeği,
Mücadeleyi,
Öyle palayla satırla
Mevsimler kurak bu sene
Toprak susuzluktan çatlar,
Sana olan sevgim ise
Yağmamış yağmurlar kadar!
Sen ki her nefeste ve her dokunuşta kendimi daha yakın hissettiğim,
Sen ki gözlerinin içine bakarken kaybolduğum,
Sen ki uğruna geceleri ve uykuları feda ettiğim,
Bir hudut var ülkemde,
Kahvesi siyah ve acı.
Bir hudut var ülkemde,
Caddeleri, yolları kanlı,
Adı Reyhanlı.
Yanında bir gün,
Bir saatte geçer.
Neden sen varken
Durmaksızın çalışır
Saatteki işçiler?
Seni sevmiştim zaten,
İlk gördüğümde.
Daha da sevdim,
Uzaklara gittiğinde.
Sen zenginliğim,
Bolluğum, bereketimsin.
Ovadaki başaklardan; hatta
Başaklardaki buğday tanelerinden de fazlasın,
Sayılamazsın!
Varalım erenler Ali sırrına
Sen bu yolda bana yoldaşsın Cafer
Koşalım beraber aşk diyarına
İmâm Sâdık ile adaşsın Cafer.
Gelir geçer elbet bir gün bu heybet
Kış günü bahçemizde
Kumaşsız şemsiye misali
Çıplak bir söğüt ağacı vardı.
Dallarında asılı dururdu
İnci gibi yağmur damlaları.
Kıskanırdı onu,
Seviyorum sonbaharı...
Çünkü ne bende mevcut
Bitmeyecek kış kuşkusu,
Ne de amansız bir
Yalnızlık korkusu.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!