Bir hudut var ülkemde,
Kahvesi siyah ve acı.
Bir hudut var ülkemde,
Caddeleri, yolları kanlı,
Adı Reyhanlı.
Varalım erenler Ali sırrına
Sen bu yolda bana yoldaşsın Cafer
Koşalım beraber aşk diyarına
İmâm Sâdık ile adaşsın Cafer.
Gelir geçer elbet bir gün bu heybet
Kış günü bahçemizde
Kumaşsız şemsiye misali
Çıplak bir söğüt ağacı vardı.
Dallarında asılı dururdu
İnci gibi yağmur damlaları.
Kıskanırdı onu,
Seviyorum sonbaharı...
Çünkü ne bende mevcut
Bitmeyecek kış kuşkusu,
Ne de amansız bir
Yalnızlık korkusu.
Anılar şimdiki zamanım benim,
Durmadan yol alan yük dolu gemim,
Teselli ediyor eski bir resim,
Bugünü unuttum, hep esbaktayım.
Nasıl da hoş gelir ölmüş vakitler,
Çok yol vardı önümde,
Senin yolunu seçtim.
Olmayınca yönümde,
Ben o yoldan az geçtim.
Kapın çaldım açmadın,
Tabiatla aram çok iyidir sen bilirsin,
Bulutlarla uzunca muhabbet ettim demin.
Dedim "Çıkın yavaşça Samandağı'ndan yola,
Kadim dostun rüzgarla el ele ve kol kola! "
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!