Turgay Ata Şiirleri - Şair Turgay Ata

Biz, koparılacak çiçek değiliz
Kadınız, İnsanız, bu ayrım niye?
İtilip, kakılan, böcek değiliz
Kadınız, İnsanız, bu ayrım niye?

Ne çektiyse bu halk, bu aziz millet
İçi dışı başka zatlardan çekti…
Kurtulması çok zor çetin bir illet
Kan emen kene ve bitlerden çekti…

Mangalda kül bırakmayıp üfleyen

Bugün babalar günü seni aradım durdum
Bir hicranmış, bir kormuş babasız kalmak baba
Zamanla geçer sandım, yüreğimi kavurdum
Dünyanın ağır yükü babasız olmak baba...

Kaç yalancı bahar
aldattı seni
Beni kaç yalancı sevda...
Sen durdun çiçeğe,
Ben durdum sevdaya...
Kim bilebilir ki

Ahkam kesenler sanki sütten çıkmış ak kaşık
Onları herkes tanır etek öpmeye aşık
Yaraları deşmeyin birlik olun diyoruz
Yaşam denen üç beş gün bak geldik gidiyoruz...

Düşmanlıkları gömsek, bahar olur kışımız
Sen, ben, o, biz, hepimiz, sevmek olsun işimiz
Gergef gergef işlesek barışı nakış nakış
Tüm cihanı ıslatır mutluluk gözyaşımız...

Barış tohumları ekin cihana
Diye sesleniyor nedenlerimiz
Engel olmamalı hiçbir bahane
Tek sütun olmalı bedenlerimiz..

Başkasını örnek almak ne hakla

Bari düşlerimize gir geldim de, fısılda
Nasıl mutlu oluruz, bak o zaman nasılda

Sonra kapıları aç, düş değil desin biri

Bir gün çıkıp geleceksin biliyoruz
Ah ederek, ağlayarak, hıçkırarak
Yıkacaksın özlemleri bir bir
İşte budur diyeceğiz haykırarak.

Bir gün çıkıp geleceksin biliyoruz

Barışsız yok yazın baharın tadı
Gündüzler hicranda, geceler mahzun
Bebeklerin çıktı arşa feryadı

Bağrına taş basan bacılar mahzun
Bir türlü dinmeyen acılar mahzun...