Turgay Ata Şiirleri - Şair Turgay Ata

Görürsem kavrulup ve yandığını,
O zaman anlarım uyandığını...

Sözün bittiği yer diyorsun amma
Yeni başladı güzelim kaçmak yok...
Kanadı kırık gidiyorsun amma
Öyle bulutlar üstünde uçmak yok...

Ektiğin fırtına, biçtiğin serap

Şükür ki; sana yüzlerce, binlerce değil, sonsuz;
Kâinatı, ayaklarımızın altına serdin.
Sağımız, solumuz belli, hiç olur mu yönsüz;
Seni idrak için akıl verdin, fikir verdin...

Şükür ki; sana yüzlerce, binlerce değil, sonsuz;

Şükür ki; sana yüzlerce, binlerce değil, sonsuz;
Kâinatı, ayaklarımızın altına serdin.
Sağımız, solumuz belli, hiç olur mu yönsüz;
Seni idrak için akıl verdin, fikir verdin...

Şükür ki; sana yüzlerce, binlerce değil, sonsuz;

Üç beş satır yazarak, taşlasam neye yarar
Dünyayı ateşlere verdiler şerefsizler…
Mutlu, mesut gelecek düşlesem neye yarar

Nice körpe kanadı kırdılar şerefsizler
Güzel olan ne varsa vurdular şerefsizler…

Dadaşı dadaş yapan yiğitlik, vakarı var
Eğilmez diktir başı, keskindir bakışları
Türküsü var, sazı var, coşkun kutlu barı var
Dadaş yaza döndürür, nice kara kışları.

El öpmek, etek öpmek yakışır mı sen Türk’sün,
Eğilmek şöyle dursun, bakma yere çocuğum
Senin dik duruşunla tüm düşmanların ürksün
TURAN bekliyor seni, çık sefere çocuğum…

Canlar Size Doymadık.

17 Ağustos Bin dokuz yüz doksan dokuz
Saat gece sıfır üç, Marmara beşik gibi
Sallandı ciğerimiz, yıkıldı yüreğimiz
Bir kıyamet yaşadık, Milletçe kaldık öksüz

Değiştin...
Yıllardır seni gördüm,
Bir can bir teni gördüm...
Sen de kimsin güzelim,
Ben seni yeni gördüm...

Hadi, durma kaldır bağrıma sapla!
Sevda hançeriydi deldi desinler.
İçini kavuran hoş bir serapla
Sararan bir gonca güldü desinler.