Turgay Ata Şiirleri - Şair Turgay Ata

Ne diye güçsüzleri, hakir görür kızarsın
Emin ol kimse sevmez, Allah sevmez bu tipi
Elin tutarsa belki, çektiğini yazarsın
Karlar yağınca bir gün, gelince boran tipi

12/02/2019

Hani bilmem ki nasıl
Olacak sensiz fasıl…
Diyorum ki velhasıl
Sensiz olmuyor gülüm.

Ay sensin güneş sensin

Ekmek sizden, hava sizden, su sizden
Siz olmadan bu can yaşar mı begim...
Siz de bizi sever misiniz özden
Haşa, bize sormak düşer mi begim...

Bizler marabayız, ha var ha yokuz

Bir annem, bir oğlum, bir de kızlarım,
Aklıma gelince dolar gözlerim…
Çaresiz can annem, karşımda durur,
O an içim yanar, hasret kudurur…

Gürbulak dediler, kapı dediler
Sordum soruşturdum neresi dedim?
İran kapısıymış pek de güzelmiş
Ozaman yazmanın sırası dedim.

Birinci tercihe yazdım gönderdim

Sabah ezanında kapımı çalıp
ATA diye seslen gelirim Yunus
Geçtiğin yollardan izini sürüp
Ararım tararım bulurum Yunus.

Derviş Yunus seni Can Dost bilirim

Yine kudurmuş küffar, hele bir bakın hele,
Unutmuş Malazgirt’i, Sakarya’yı hergele…

Dost görünür, içleri yalan, dolan ve hile
Ne desen kar etmiyor, bir kez azmış nafile

Doğru bildiğimi derim
Dinlemem olsa babamı
Sabrederim Allah Kerim
Sırtımdan alsa abamı...

Doğru bildiğimi derim
Dinlemem olsa babamı
Sabrederim Allah Kerim
Sırtımdan alsa abamı...

Tamamladım seferimi
Işte geldim gidiyorum...
Kapattım son defterimi