Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Bu gözler çok güzel gördü
Her yörenin güzeli var
Poşiliydi O'nu sordu
Artvin ya da Rizeli yâr

Hayatta yaşam, hesap degil nasip işiymiş meğer.
Yaşamak varmış kaderde böyle zorba düzeni.
Kurtulmak istedimse de bir engel çıktı her sefer.
Görmezler nedense üstümüzde tepe tepe gezeni,
Allah'a havaleden başka çâre kalmadı insan üzeni.

Yüregim hesapsız sevdi bir kere...
Gururu bu yolda serdi yerlere
Katlandım çekilmez acı sözlere,
Yüeğim hesapsız sevdi bir kere.
Nakarat

Kimsesizlere kimse olmuş seni, kimsesiz sananlardan,
Mirasına göz dikip, parçalamak için yalananlardan,
Kendini bilmez vatan hainlerini kullananlardan,
Zamanı geldi de geçiyor bile, mutlaka sorulacak.

Zâlimler, zulümler, kimbilir neler gördün neler...
Tüm hatıraların canlanıp gerçekleri söyleseler...
Yaradılanlara insanların nasıl kıydığı,
Hak-hukuk-adalet demeyip, başkasını aç bırakarak,
İnsanın insanı soyduğu, aç gözlerin doymadığı,
Görülür de, vicdanlar depreşir belki de insafa gelinir.

Kimi ağlar kimi güler,
Hayat böyle gelip gider…
Herkeste vardır bir keder,
Gör de ilham al be kardeş.

Gök yarıldı, bulut sarıldı üstümde,
Böyle yağmur görmedim bu da ne?
Kimine bereket, kimine felaket demedin,
Silip süpürdün, aman bile vermedin,
Ne denebilir ki? ister yık ister savur,

Varsa doymak bilmez, obeze hizmet edersin
Yoksa halden bilmezsin, bir de feryad edersin
Her iki halde de canlıyı canından edersin
Dost musun, düşman mı?
Tuzak kuran bir organ mı?

Günmüş, yılmış, mevsimmiş, yıldız, ay güneşmiş
Hepsi de ay çiçeği gibi bir yöne dönmüş,
Sen-ben dahi yaşadık, sevdik-sevilmiştik
Heyhat, hepsi de süreli, geçici yazık ki.

Sana bir çif sözüm var hey be âlem;
Akla geleni yaz, sen hey be kalem
Bakarsın;
Hiç yokken kalp durur, akıl unutur;
Söz gider yazı kalır, yoksa kim ne bilir
Yaşayan kalplerde, sevdalı aşklarda