Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Demeyin ne olur, şu yörük-bu yörük,
Hamurumuz aynı, ayağımızda çarık,
Ergenekon dağları eritti ateşle körük;
İşte oradan çıkalı biz hep aynı yörük.

Seni asi, sen benim olasıca,
Peşinden hep koşmam son bulasıca,
Kollarını boynuma dolayasıca.
Yoruldum, koşmam son bulasıca.

Sen ana mı, keçi mi sütü içtin?

Yoruldum, kahroldum sevdan yolunda
Dilimden değil de anla halimden
Öyle ki sevdiğim ölsem koynunda
Sevdamı okursun vücut dilimden.
Nakarat
Sitem etme kadere, yazısı böyle

Acizliktir, bakar körlüktür anlamamak
Tablosundan hikmetini kavramamak
Türlü-türlü güzellikler, acı ve hüzünler
Okuyabilmek gere ayrıntılı tüm mesajı

Yaradan tek,… yarattıkları türlü-türlü sayısız,
Her birinin kimliği, renk, tat, koku, şekil yazısız,
Çeşitlilik demokratik mozaik, uymayan saygısız,
Çoğaldıkça doğada bile ahenk kalmamakta.

Bir millet ki, varlığı ilk insandır
Adı değişse de, aynı soydandır
Yafes'in torunu Türük bugün Türk
Anadolu'ya gelen Oğuz Boydandır

Yunus gözle dünya görmek
Hakkın rızasına ermek
Tabduk Emre Yunus Emre
Dergahına yüzün sürmek
Demek olur kendin bilen

Hidayete erenlerdir,
Yunus gözle görenlerdir..,
Yaradanından ötürü;
Mahlukatı sevenlerdir.

Haydi herkes bir şey söylesin
Cennetten bir köşe desin,
Görsün görmesin, bilsin bilmesin,
Haydi herkes birşeyler söylesin.

Yabancı ülkede olsa gider görürüz,

Yakıldı-yıkıldı,itildi-kakıldı aslını unutmadı,
Devlet sanatçılığını bile kabul etmedi,
Devletin değil halkın sanatçısıyım dedi,
Sanatçılığın ötesi Yurdumun sesi-sazı

Halaylarımızın nakışı oldu nağmeleri,