Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Alo, uyandırdım mı? Benim, canım ben...
Saz......
Sabahı zor ettim, seni çok özledim.
Aklımdan gitmedin, aramak istedim.
Sesini duymadan kendime gelemedim.

Aşında ölçülü tuz,
Viskide gerekli buz,
Müzikte perdeli saz,
Sevgilide biraz naz,
Çocukta az yaramaz,

Ufuklarda arar oldu hasretle gözüm,
Arada bir görünsen , görün ne olur?
Sözün bittiği yerdeyim kalmadı sözüm..
Uzaktan-uzağa görsem de olur?
Nakarat
Rüyada serapta ararım seni,

30 Ağustos 2020, sokaklar yine bozkır.
İçimden dedim ki; çık sokağa haykır !
Tek bende; elimde bayrağım yürüdüm.
Bana, delimidir diye bakanları gördüm.
Kim özürlü, engelli?

Demezler mi? bir de aklı başında,
Kim aferin derse koşar peşinde…
Bugüne hazırlandı genç yaşında,
Uyan, ..deme; “ boş ver, aman sende”.

30 Ağustos 2020, sokaklar yine bozkır.
İçimden dedim ki; çık sokağa haykır !
Tek bende; elimde bayrağım yürüdüm.
Bana, delimidir diye bakanları gördüm.
Kim özürlü, engelli?

Karabasan çöktü adeta ülkemizin bağrına.
Cehalet, sefalet, rezalet milleti düşürdü ağına.
Felaketler üst-üste, adeta uyarmak ister gibi.
Sardı olumsuuklar enerji milletimizi, görünmez dibi.

Nereye kayboldu o şen şakrak yüzün?
Yas tutar bir hal almış yüzündeki hüzün!
Mevsim ne kış, ne güz, başlangıcıdır... yazın,
Vurgun yemiş gibisin, vah İstiklal Caddesi vah-vah!

Topu-topu 20 haneli ama, benim için koca bir dünyamdı.
Tarlası, bahçesi ekilir, biçilir, sap çekilir
harman kalkardı,
Hele bir bağ bozumu vardı ki; tam bir bayram havası idi.
Önce Alamanya doğdu, şalvarlar marklarla doldu,

Sarhoşun, ayyaşın, bir hoşun,
Keşmekeşin, dervişin, berduşun,
Ne ararsan var, koşun-koşun.
Ne desem sana yakışır İstanbul.