Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Biz insana ödülü de, acıyı da verirsin,
İyi de, bize bir de vicdan azabı verirsin,
Ya vicdan azabı verme, ya da gösterme,
Yaratıkların hunharca öldürür, görürsün.

Aslında diyeceğini sen çoktan demiştin,

İlk sevdiğimdin güvenmiştim,
Hele bir de ümit vermiştin,
Hani beni çok sevmiştin,
Neden beni sensiz bıraktın?

Soyu sopu bozuk olan,
Sermayesi yalan, dolan,
Boş atıp da dolu tutan,
Hep el ele, hep kol-kola.

Hangi renkte, hangi şekilde doğsan da;
Ruhu okşayan, ırkı güzel tek Türk Milleti...
Taşlanan, zulme katlanan sen olsan da,
Aslını asla inkar etme sen Türk Milleti.

Güneş ile birlikte Doğudan doğduğunu,

Yüzüme savrulan sarı saçları,
Çakır göz üstünde kalem kaşları,
Göğsüme dokunan o ok başları,
Unutmak kolay mı? Sen unutsan da.

Sen vazgeçtin, ben ise kaybettim,
Sende rahatlık, bende acı var…
Çok sevdim, hep kendime kahrettim,
Aşkı-sevdan yüzünden dünyam dar.

Değer miydin hiç düşünmedim de;

Sen yoksan mevsimler mahzun kalacak.
Yıldızlar küsecek soluk doğacak.
Bülbüller yas tutup ötmez olacak.
Sen yoksan ruhuma hüzün dolacak.

Adı bambaşka, insanı getirir aşka,
Tarihini herkes bilebilseydi keşke,
Urfa Şan, Antep Gazi, Maraş kahraman ne ise;
Şerefli Koçhisar da öylebi bir şeydir işte.

Anadolumuzun tam ortasında,
İkinci büyük Tuz Gölü yanında,
Adım Koçhisardır, insanım yiğittir.
Şerefli unvanım, şanım var benim...

Şerefli şanı, şöhreti ile yurdumuzun tek ilçesi,
Elbet boşa vermemiş Atatürk bu şanı şöhreti,
İki ileri-bir geri gidişatı sanki kötü kaderi ama;
Sanatçısı, şairleri ile direnir korunmakta şanı-şerefi.

Faydası ülkemize, zararı kendine,