Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Hangi renkte, hangi şekilde doğsan da;
Ruhu okşayan, ırkı güzel tek Türk Milleti...
Taşlanan, zulme katlanan sen olsan da,
Aslını asla inkar etme sen Türk Milleti.

Güneş ile birlikte Doğudan doğduğunu,

Yüzüme savrulan sarı saçları,
Çakır göz üstünde kalem kaşları,
Göğsüme dokunan o ok başları,
Unutmak kolay mı? Sen unutsan da.

Sen vazgeçtin, ben ise kaybettim,
Sende rahatlık, bende acı var…
Çok sevdim, hep kendime kahrettim,
Aşkı-sevdan yüzünden dünyam dar.

Değer miydin hiç düşünmedim de;

Sen yoksan mevsimler mahzun kalacak.
Yıldızlar küsecek soluk doğacak.
Bülbüller yas tutup ötmez olacak.
Sen yoksan ruhuma hüzün dolacak.

Adı bambaşka, insanı getirir aşka,
Tarihini herkes bilebilseydi keşke,
Urfa Şan, Antep Gazi, Maraş kahraman ne ise;
Şerefli Koçhisar da öylebi bir şeydir işte.

Anadolumuzun tam ortasında,
İkinci büyük Tuz Gölü yanında,
Adım Koçhisardır, insanım yiğittir.
Şerefli unvanım, şanım var benim...

Şerefli şanı, şöhreti ile yurdumuzun tek ilçesi,
Elbet boşa vermemiş Atatürk bu şanı şöhreti,
İki ileri-bir geri gidişatı sanki kötü kaderi ama;
Sanatçısı, şairleri ile direnir korunmakta şanı-şerefi.

Faydası ülkemize, zararı kendine,

Öyle bir ellerle sardılar ki bu vatan,
Dost belli değil, düşman belli değil…
Karıştı, karıldı, öyle yoruldu ki bu vatan,
Puştu, yalanı, dolanı ile halkı sersefil.

Düşman içten, dıştan sarmış vatanı,

Unutuldu cehalet tohumu ekenler,
Onlardandır bu gün mahsulleri biçenler,
Ne zaman çoğalırsa bunu fark edenler,
Mezardan çıkarılacak tohum ekenler.

Bir gaflet-delalet, hatta ihanet varsa da,

Ha bugün, ha yarın derken bu dert beni,
Boşuna uğraştırdı kalleş nâmert beni..
Dost bilmiştim seni sert yedim tekmeni.
Dost denilen kelime yalanmış meğer.