YAPA YALNIZ
Yapa yalnız sahilde
NE eser deli rüzgâr
NE kopar fırtınalar.
Vurmaz artık başını dalgalar
Bir bulut başımda dolaşıp durur
Ayrılık, hasretlik, gurbet yar olur.
Yazın sağnak, sağnak yağmurlar ile
Hırçınlık, bedbahlık, çığla kar olur.
Yaz geldi mi şenlenir her ev
Sabahlar zor olur yayla zamanı.
Sanki neşe dokuyor gergef
Gönüller coşuyor yayla zamanı...
Gün doğmadan başlıyor telaş
VAY BANA DÜŞTÜ
Karanlık gecenin sessizliğinde
Gönlümden kopan ay sana düştü.
Gülüp oynuyordun acı günümde
ŞU GÖKYÜZÜ
Renk, renk olmuş yine bugün
Şu gökyüzü, şu gökyüzü.
Işık, bulut ve mavinin
SEV AMA
Hatırlamak varsa ölümü
Ölenleri asla unutma!
Kalanlar senin için
Sevgiyse,
SEVDA
Sevda denen kor ateş
Düşünce yürek yanar.
Söndürecek suları
Bulacak insan yanar....
SABAH ÇİÇEKLERİ
“ S.F.Abasıyanık ‘a “
Korkutuyor beni yine bu şehir
Akrep yelkovanla buluştuğu an.
GÖNLÜM
Dost diye sarılır taşa, toprağa
Kışın kar, borana karışır gönlüm.
Dökülür dertlerim hazanda bağa
Gülün dikeniyle buluşur gönlüm.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!