tünel çok karanlık
ufka doğru açılan çıkışında
çok ufak bir aydınlık göz kırpıyordu
nereye uzanıyor bilemiyorum
ışığa bakmaktan etrafımı göremiyordum
yardım et kör oluyorum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta