Bırakılsın artık bu toprakların,
Yılmaz insanlarının özünü doğuranı'nı.
Tüm dünya halklarının,
Öğretmenliğini yaparken sömürmemiş,
Asil Anaların temiz çarşaflarını,
Kirletme çabalarını.
Yine yine bu topraklarda,
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




manidar olmuş. geçmişine bilmeyen elbet geleceğinden korkar. kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta