Tümsek de kaldım yüksek de

Yapma" düşüncenin ihtarıyla iniyorum durgun eşiklerden.
Çiçekleri oyalıyorum, güneşi tırpanlayarak.
Tümsekten çıkar çıkmaz karşımda dinelen,
Bu yoksulluk ve avareliğin selamını alarak ilerliyorum.
Beni rüzgar mazrufladı, durgun suya zarf kaldı özlemlerim.
Bana varana kadar teşekkür eden,
Ve sadeliğe şükürle bakan gözlerim...
Yolun ölümünden sonra üstüne çiçek koydular, anısına.
Servis edildi kaçamak bakışlarla; allar, morlar, başka baharlara.
Gösterişli öldüm seni beklerken,
Sahici bakışlarla.
Sahici kaldım, yola sen çıkmasan da.
Nerelere varır bizim adımız?
Nehirlere suikast var; çobanlardan, çevgenlerden...
Ellerinde bir tutam sümbül çimenliklerin.
Gelin olmuş, akmayı bekler kuruyan nehirlerin.
Gurbetten geldi sesim;
Dizinin dibinde bağdaş kurmasın mı dizlerim?
Ey gösterişli düşünce!
Kalk ve pusuya azık olmuş beklenti değirmenlerinde,
Ezilmeyi bekliyor acılarım.
Bana ibrikle su doldur ey sevilmeyen yanlarım.
Unutulmaya niyet edeceğim.
Uzaklara doğru parlayacak kimsesizliğim;
Gözlerinden parlak, sana olan özlemim.