Yıl 1999, yer Taksim.
Gecenin karalığında yürüyorum bir başıma..
Adımlarım hızlı, üşüyorum,
Montuma sıkıca sarılıp, daha da hızlı ilerliyorum…
İnsanlarda karlı havada telaş içinde koşturuyor
Kimi yeni yıl alış-verişinde, kimi sevgilisiyle elele,
Kimi ise arkadaşlarıyla kuytu mekanlara doğru
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta