Ah ne yapsam, nereye gitsem de dur desem içimdeki şeytana,
Acaba birkaç kişiyi şamar oğlanına çevirip, sövüp saysam mı?
Ya da birkaç tokat atıp, yerin dibine sokup çıkarsam,
Vicdanımı en uçsuz bucaksız çöllerin ortasına gömüp,
Ne kadar hainlik varsa yapsam, sonra da en janti takımı giyip,
Tüm budalalara kendimi ayakta alkışlatsam,
Sn. ile başlayan "um,üm,ım" ile biten tüm ünvanlarımla önümde diz çöktürsem,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta