Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kim istemez bu karı; anut ahmaktan başka!
Nail mümin cennette; inciden mamul, köşk’e!
Bu sonucu bilseydi; her akl-ı selim keşke!
Mazur elbet tekliften; varsa zihni özür’ü
Yüreğine sağlık kutluyorum kalemin susmasın saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta