Saçma dolu bacağımı sürüklüyorum ardım sıra
Fikrimin bir kafası altmışlı yılların darağacında
Sesimi kartalların pençesine yazdım upuzun
Umudumu pır pır uçan güvercinlerin kanadına
Kim ne anlamış yaşamaktan ve ölmekten
Her ömür bitmedi mi kendinde çile çekmekten
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




bir zamanlar zamana hükmedenler
ve ayaklarımıza da düşüncelerimizede çekdirdikleri çileler
zincirleri kır akıl seni tutar korkma
düşüncelerin aydınlık olsun yeter
nedir seni böylesi sessiz kılan
oysa içindeki çığlık yırtmak üzere
yüreğini
düşüncelerini
ve senin sandığın o kimliği
silkeken ve sen sadece sen ol özgürce
ve tükürmek değil öpücükler senin olsun
gonca dudaklı çocuklardan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta