Saçma dolu bacağımı sürüklüyorum ardım sıra
Fikrimin bir kafası altmışlı yılların darağacında
Sesimi kartalların pençesine yazdım upuzun
Umudumu pır pır uçan güvercinlerin kanadına
Kim ne anlamış yaşamaktan ve ölmekten
Her ömür bitmedi mi kendinde çile çekmekten
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




bir zamanlar zamana hükmedenler
ve ayaklarımıza da düşüncelerimizede çekdirdikleri çileler
zincirleri kır akıl seni tutar korkma
düşüncelerin aydınlık olsun yeter
nedir seni böylesi sessiz kılan
oysa içindeki çığlık yırtmak üzere
yüreğini
düşüncelerini
ve senin sandığın o kimliği
silkeken ve sen sadece sen ol özgürce
ve tükürmek değil öpücükler senin olsun
gonca dudaklı çocuklardan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta